Fijn dat u even de tijd neemt, Mr Lasorda.
Oké, Tommy. Fijn dat ik u mag interviewen. Ik zal het kort houden.
Nu u met pensioen bent, wat gaat u dan doen...
met dat koekje?
Geef dat koekje hier.
Nee, niet u, Mr Lasorda. Heb ik u aan het schrikken gemaakt?
Dat was niet de bedoeling. Ik wist niet dat u een koekje zat te eten.
Hallo. Ik ben Ray. Ik woon hier met m'n vrouw Debra.
Ze is een geweldige moeder en ze bestiert ons hele huishouden.
We hebben een dochter, Ally, en een tweeling van twee.
Maar daar gaat het niet over.
M'n ouders wonen tegenover ons. Inderdaad.
En m'n broer woont daar ook.
Niet iedereen krijgt een lopende band, maar ik wel, want...
ledereen houdt van Raymond.
Leuk is 't hier met die kaarsen, hè? - En knipperlichten.
Nou en of. - Romantisch, hè?
Daarom eet de paus hier ook.
Denk je echt dat hij zei: Voor Nemo, je pizza is feilloos.
Hij brengt geluk.
Wij hebben een foto van hem op een jetski.
Het was mijn idee. - Ze heeft hersens en ze is mooi.
En helemaal losgeslagen.
Heb jij een voorspel besteld? Ik niet.
Gaat het? Je zweet zo.
Ik zweet altijd voor ik ga kotsen.
Twee melanzanes. - Hier.
Extra saus. - Zij is het saustype.
En de gebakken kaas? - Hij is de dikzak.
Eet smakelijk.
Gaat het? - Laat eens zien, lieverd.
Wil je een klontje? - Ik weet wel wat hij wil. Kom hier.
Weet jij wat ik wil, Ray? - Een geweer?
Hé, dat is tong. Ik dacht dat je vegetariër was.
Heb jij nooit in het openbaar gekust? - Ja, hoor. Natuurlijk.
Dat was toen bij de bruiloft.
Is dat alles? - Wat nou? De paus...
Gaat het echt wel? - Ja hoor.
Dat betekent niet goed.
Wat is er? Wat is er aan de hand? - Niets.
Niets, dat is nog erger.
Wat is er nou? - Niet nu. Denk aan je ouders.
Moet je opletten. Hé Ally, doe is zo:
Goed zo, meid.
Wat doe je nou? - Brando: Ik had mee kunnen doen.
Pa, het is al half tien. - Ze moest opblijven.
Waarom? - Hij kon m'n aanbod niet weigeren.
Heel fijn. En de tweeling? Doen die straks DeNiro en Nicholson na?
Hallo, lieverds. - Was je in m'n kantoor?
Ja, ik zocht een pen voor m'n kruiswoordraadsel.
Wist je dat je bureaula op slot is?
Ja, dat doen we expres.
Dan blijven de kinderen eruit.
Wat een goed idee, zeg.
Ik heb er een mes op gebroken.
Oké, naar bed, Ally.
De douche is kapot.
Hij zat vast al los, want toen ik bezig was, viel hij van de muur.
Wat doe je hier? Waarom douche je hier?
Hij kwam van z'n werk, en wij waren hier.
Je broer is niet graag alleen thuis.
Kunnen we gaan? Ik heb het koud. - Ja hoor.
Kom, we gaan. - Dat is mijn handdoek.
Geef die een andere keer maar terug.
Ik hang de douche morgen wel op. - Natuurlijk.
Ken je die shampoo die niet prikt in je ogen?
Die prikt wel.
Ja hoor, die is echt kapot.
Weet je hoe ik dat weet? Omdat hier een badkamer zou moeten zitten.
Het is vast vervelend voor Robert dat hij zo groot is.
Als kind mocht hij niet eens de kat aaien.
Toe nou, hij mocht de kat niet aaien.
Er is echt iets aan de hand. - Echt niet, Ray.
Ik had je geloofd als je geen Ray had gezegd.
Ik moet pakken, ik ga met de Mets mee.
Ga je gang. - Het is m'n broer, hè?
Nee, het is... - Ja, m'n vader. Die is vervelend.
Nee, het is je vader niet. - M'n moeder dan. Ja, die is het.
Ze heeft een mes gebroken. We mollen haar.
Toe nou, je zegt altijd dat we niks samen doen.
We mollen haar en gaan daarna naar de film.
Ik weet echt niet wat ik heb misdaan. Meestal weet ik het wel.
Want meestal komt het door mij.
Ray, waarom laat je nooit eens zien dat je om me geeft?
Zag je hoe Bernie met Linda deed? - Ja, dat ziet iedereen.
Het leek wel een pornozender. - Af en toe is dat niet erg.
Hij zat te drinken. - Ze zijn zo hartstochtelijk.
Het zijn zatlappen. Allebei.
Ze zijn ook pas twee jaar getrouwd.
Geen kinderen, geen vermoeidheid. Wacht maar.
Waarop? - Op dit.
De herrie, de slapeloze nachten, het tijdtekort. Je snapt 't wel.
Je zegt nooit: Ik hou van je. - Dus ik hou niet van je.
Je zegt het niet. - Wel waar.
Wanneer dan? - Met m'n ogen.
Wat doe je nou?
Ik verzuip.
Zal ik het zeggen? Ik hou van je. Zo. - Dat wil iedere vrouw horen:
Ik hou van je. Zo.
Ik zeg het toch altijd als we... - Het roepen als we vrijen, telt niet.
Ik weet niet wat je wilt. - Nou...
Ach, ik weet het niet. Gewoon...
Laat ook maar.
Welterusten.
Ik ben nog aan het inpakken.
Toe jongens, lekker eten. - Mama, mag ik m'n toetje?
Toetje? Een ontbijt moet gezond zijn. Eet die chocolade-dingen op.
Goeiemorgen, allemaal. - Hallo.
Hallo, jongens.
Dit is voor jou.
Wat is dit? Een kaart?
Ik ben vroeg opgestaan om hem te kopen.
Waarom dan? - Omdat we... Nou, je weet wel.
Voor een bijzondere vrouw.
Onze liefde is echt en rein zoals een bloem in de ochtenddauw
elk dag is een feest zo fijn en vanwege dat alles hou ik van jou
Dat is echt heel lief, Ray.
Ik vind het heel leuk. Een mooie kaart.
Er is iets niet goed.
Is het soms niet genoeg? Ik had die ander moeten nemen.
Misschien begreep je me niet.
O, je wilt nog steeds praten. Dit is beter dan praten. Dit is geschreven.
Je schrijft niet: Liefs van Ray. Je schrijft: Oké? Ray.
Je kent me toch. Ik voel me nooit op m'n gemak bij zoiets.
Het klinkt zo gek als ik zeg: Ik hou van je. Het is net 'n slechte film.
Alsof iemand gaat lachen. - Hoezo lachen?
Omdat ik dat gedoe zeg. - Dat gedoe?
Hou je van me, papa? - Natuurlijk hou ik van je.
Ik hou van jullie allemaal en van mama.
Wat een mama. En dan nu voor mama...
handjes in de lucht.
Sorry, ik kan dat gewoon niet hardop zeggen.
Zo ben ik, zo waren m'n ouders.
Oké, maar misschien was dat niet goed.
Wil je dat je kinderen het ook zo leren?
Ik hou van jou.
En ik van jou.
Toe nou.
Toe nou, het staat hier op de kaart.
Stom rotding.
Geen geintjes, god.
IJsthee? - Nee, daar word ik zo opgefokt van.
Ik ben bijna klaar.
Rotding.
Rustig nou, pa. - Weet ik soms niet wat ik doe?
Jawel, maar relax. - Geef die rottige combinatietang eens.
Pa, ik moet je wat vragen. - Zo, dat zit.
Je moet een paar dingen onthouden.
Wat dan? - Warm is niet koud.
Oké, maar komt er water uit?
Jawel, je houdt deze goed vast en dan druk je deze in en draait eraan.
Je hebt wel twee handen nodig. - Minstens.
Eerst komt er erg heet water. Maar bewaar dat, want je hebt het nodig.
Draai nou dicht. - Help me even. Help me.
Draaien maar. - Doe ik.
Draaien. - Doe ik.
Luister eens, ik vroeg me iets af.
Wanneer heb jij voor het laatst 'ik hou van je' gezegd...
tegen iemand?
Ik hou van je?
Leef jij in een sprookjeswereld?
Ik wilde het gewoon weten. - Dit is de realiteit.
Mensen zeggen dat niet zomaar. - Jawel, hoor.
Noem er dan eens een. - Debra.
Dat is een pose.
Nee, ze meent het.
Oké, Debra misschien wel. Maar die is aardig...
Waarom vraag je me dit? - Ik wil het gewoon weten.
Zeg je het tegen mam? - Dit is wel erg persoonlijk.
Je bent m'n vader. - We weten het zo wel van elkaar.
Dat is onze zaak. - Wat?
Hallo, lieverd. Hoe gaat het?
Wat is onze zaak? - Niks, bemoei je met je eigen zaken.
Je zei onze zaak. Waar hebben jullie het over?
Het is niks, mam. - Laat je hem nu liegen?
Ga weg.
Ik snij sellerie en dille voor die rotboterham van je...
en breng het hierheen en jij hebt niet eens het fatsoen...
Dat is mijn lunch. - Oké, er is niks.
Ik vroeg gewoon waarom niemand hier ooit zegt: Ik hou van je.
Maar ik besef dat dat 'n domme vraag is.
Dat is helemaal niet dom, schat.
Daar is een goede verklaring voor. Je vader weet niet wat liefde is.
Oké, daar gaan we dan...
Toen we net getrouwd waren, zei ik 't voortdurend.
Wanneer dan? - Voortdurend.
Ik ben een lieve vrouw. Dat weet je, Raymond.
Maar als je jaren loopt te zorgen en te geven en je krijgt niets terug...
Je zei het één keer in Albany. - Stil.
Eén keer. - Hou je kop.
Toen je die rumbonbons kreeg. - Hou je kop.
Zie je dit nou? - Het hoeft niet. Het is goed zo.
Waarom vind je het nu zo belangrijk? Mijn ouders zeiden het nooit.
Wilde je niet dat je ouders het zeiden? - Jawel.
Maar ze deden het niet. - Waarom niet?
Ze wilden ons niet verwennen.
Willen we zo zijn? Willen we dat de kinderen zo zijn?
Wat is er mis aan om af en toe te zeggen: Ik hou van je?
We leven niet in 'n sprookjeswereld, Raymond.
Wat een lekker soepje. - Kun je me even helpen?
Lekker in de wasbak. Fijn, hè?
Moet je zien hoe het vuil eraf glijdt. Lekker glanzend schoon.
Ik kan mezelf zien. - Je moet iets lager kijken.
Hé, daar zit een barstje.
Kom maar hier.
Je hebt gelijk. Je hebt helemaal gelijk.
Ik probeer mezelf wel te veranderen. - Meen je dat?
We gaan.
Bedankt, pa.
De douche is gemaakt. En ik wil jullie wat zeggen.
Nou, we hebben gepraat en... Toe nou maar, Frank.
Ik hou van je. - Ik hou van je.
En ik hou van jou, Debra. - Mam, hou maar op.
En m'n jongens. - Ze schrikken van je.
Breng de kinderen in veiligheid.
Het is goed.
O, Robbie. Lieverd, ik hou van je. Het spijt me zo.
Wat dan? - Dat ik het nooit zeg.
Voortaan zeg ik het constant tegen jullie allemaal. Ook tegen Frank.
In de film zou ze nu vermoord worden door haar andere ik.
We zijn maar even hier. En je familie moet weten wat je voelt.
Ik heb het gevoel dat het niet zo even is.
Eerlijk gezegd, schaamde ik me eerst ook een beetje.
Maar nu...
Ik hou van je, jongen. - Oké, ik ook van jou.
Ik ga hier wel staan.
Je bent m'n broer.
Ik hou van je, Raymond. - Is dat nou niet heerlijk?
Zo is het wel genoeg.
Wat is hier allemaal gaande?
Ik vertelde ze over ons gesprek. - Waarom?
Ik wilde uitzoeken waarom ik zo was.
Maar ik snap het, ik kom uit een gekkenhuis.
Ik hou van je, Deb.
Denk aan de kat.
Bedankt, Rob. Ik hou ook van jou.
Ray, dit wilde ik niet.
Kunnen jullie weer allemaal normaal doen?
Dat vond ik toch beter.
Wacht eens even, dit is iets tussen jullie. Het is jullie probleem.
Ik wilde weten waarom ik moeilijk kan tonen dat ik van haar hou.
Jij dacht dat het aan ons lag. - Ja hoor, je geeft je ouders de schuld.
Jullie wijzen tegenwoordig meteen naar je moeder.
Dat doe ik niet. - Als 't aan iemand ligt, is 't aan je pa.
Hou alsjeblieft op.
Ik snap het niet, waarom ga je zo om met dingen die we bespreken?
Het spijt me dat ik het te berde bracht. - Ja, ik ook.
Luister, ik heb 't hier nooit meer over. Dat beloof ik. Laat verder maar.
Je vlucht is over twee uur en je hebt nog niets eens gepakt.
Luister, het spijt me. Sorry dat ik alles alleen maar verziek.
Dit houden-van-gedoe... Daar hebben we het nooit meer over.
Het is nooit gebeurd.
Ik heb het bed opgemaakt. - Ik zie het.
Luister... - Laat maar.
Je hoeft niets te zeggen.
Echt niet? - Nee.
Weet je? - Wat?
Ik mis m'n vliegtuig.
Ik bel je als ik er ben.
Ik hou van je.
Te gek, hoor. - Sorry, zo bedoel ik het niet.
Voortaan alleen nog maar kaarten. Daar zul je 't mee moeten doen.
Ik mis jou ook.
Ik zie je morgen weer.
En schatje, ik hou van je.
Mooi zo, en wen er maar aan want ik ga het constant zeggen.
Geef mama maar even.